Marcin

Zacząłem gotować, kiedy żona urodziła bliźniaczki. I nagle okazało się, że to jest to! Żałowałem, że skończyłem socjologię, a nie technikum gastronomiczne. Podobno mam wyjątkowo wrażliwe kubki smakowe i specjalny „zmysł kompozycji”. Zacząłem marzyć o własnej knajpce - najlepiej z tradycyjną kuchnią polską spod znaku slow food. Opracowałem nawet drobiazgowe menu: w każdym tygodniu potrawy z innego regionu. Wydawało mi się to nierealne, głównie ze względów finansowych, ale porozmawiałem z kolegą, który nie został na uczelni, jak ja, tylko założył firmę i nieźle sobie radzi. Podsunął mi, że miałbym szansę na dotację z UE, powinienem tylko napisać projekt i znaleźć wspólnika, który ma doświadczenie w tej branży. Zacząłem pytać wśród znajomych i pisać projekt, dałem nawet ogłoszenie do gazety. No i znalazłem właściwego człowieka! Mamy już zarejestrowaną firmę, lokal, część wyposażenia i projekt aranżacji, menu, nazwę, kalkulacje finansowe - i wszystkie papiery o dotację złożone, gdzie trzeba. Namęczyliśmy się strasznie, ale przekonałem się, że przez polskie urzędy można przejść. No i że nigdy nie jest za późno na zrobienie czegoś dla siebie...Od nowego semestru rzucam uczelnię i startujemy!