Mateusz

Jeszcze w szkole i na studiach biegałem na długie dystanse. Marzyłem o maratonie, ale wyszło inaczej: żona, dziecko, drugie dziecko, firma. Zaczęliśmy budowę domu, wziąłem duży kredyt. Żyłem w strasznym stresie, nie mogłem spać. No i stało się - miałem wypadek, na szczęście niegroźny. Kiedy leżałem w szpitalu postanowiłem, że jeśli znów będę biegać, to wszystko będzie inaczej. I że za rok przebiegnę maraton. Po rehabilitacji zacząłem treningi - najpierw na stacjonarnej bieżni na siłowni. Sprzedaliśmy budowę i kupiliśmy mniejszy, gotowy dom pod miastem. Biegałem codziennie po lesie i czułem się innym człowiekiem. Przez osiem miesięcy co miesiąc dokładałem sobie kolejnych pięć kilometrów. No i dotrzymałem słowa - pobiegłem w maratonie. I ukończyłem go z całkiem niezłym wynikiem. A przy okazji zacząłem normalnie spać, zmieniłem dietę, poukładałem inaczej sprawy w firmie, mam teraz więcej czasu dla rodziny. Nadal trenuję. W przyszłym roku mam zamiar znaleźć się w pierwszej dziesiątce. Sprawdziłem się i wiem, że naprawdę niewiele jest rzeczy, z którymi nie dałbym sobie rady.