Moim marzeniem jest prowadzenie niedużego sklepiku z własną autorską biżuterią. Od kilku lat uparcie dążę do realizacji tego marzenia. Na początku robiłam różne drobiazgi dla swoich koleżanek. Dopingowały mnie swoim entuzjazmem, kiedy na bieżąco dzieliłam się z nimi moimi nowymi pomysłami. Zdarzało się czasem, że projektowałam dla konkretnej osoby ozdoby na specjalne okazje. Z kawałkiem materiału z sukienki w jednej ręce, butem do sukienki w drugiej i z obrazem koleżanki w głowie dobierałam najbardziej pasujące części składowe naszyjników, bransoletek i kolczyków. Najbardziej cieszą takie indywidualne projekty. Wiele nauczyłam się sama, metodą prób i błędów. Założyłam sklep internetowy, żeby sprawdzać na bieżąco, które moje pomysły są strzałem w dziesiątkę, a które podobają się nielicznym. Kilka miesięcy temu wpadłam na pomysł rewelacyjnych bransoletek, w których łączę koral i minerały z lnianym sznurkiem. Cieszą się naprawdę dużym zainteresowaniem. Ponieważ jednak wszystko robię sama (produkuję, fotografuję, opisuję, wyceniam, wprowadzam opisy i zdjęcia w sklepie, zamawiam produkty, koresponduję, telefonuję, pakuję, wysyłam) brakuje mi czasu na zdobycie rzetelnego wykształcenia w tym kierunku. Kolejnym krokiem powinno więc być skończenie chociaż rocznego kursu jubilerskiego, który otworzyłby mi drzwi do jakiegoś zakładu złotniczego, gdzie pod okiem doświadczonego w tej dziedzinie fachowca nauczyłabym się obróbki metali szlachetnych. To pozwoliłoby mi wykorzystać moje manualne zdolności i wielki zapał do eksperymentów z tworzeniem autorskiej, wyjątkowej biżuterii. Mam dużo dobrych pomysłów., stale i konsekwentnie się rozwijam, ale skończenie kursu lub praktyka u złotnika byłoby wielkim susem ku spełnieniu mojego marzenia. Dalszym krokiem byłoby otwarcie niewielkiego sklepiku w starym stylu. Jestem przekonana, że mój upór bardzo mi w tym pomoże.

rozwiń pełny opis