Moim marzeniem jest pomoc jak największej rzeszy ludzi na schronisko dla koni "Tara". Dlaczego? Otóż to bardzo proste: Jeszcze kiedyś od dziecka obcowałam z końmi, później zaczęła się nauka jazdy konnej, poznawałam każdego konia ze stadniny w której jeździłam. Zakochiwałam się w nich. I choć sytuacje życiową w rodzinie miałam marną to właśnie konie dawały sens i siłę. Nadszedł jednak dzień, który nie śmiałam sobie nawet pomyśleć, że może nadejść. Ale on nadszedł, w jednej chwili odebrano mi wszystko. Jedyną ostoję, schronienie, oparcie, ratunek... bo tym była dla mnie praca z tamtymi końmi. Tęsknie za tym, za nimi. Mija około 5 rok, a dla mnie to jest tak jakby to było wczoraj. Nigdy nie zapomnę tamtych koni. Osoby, które również są miłośniczkami tych zwierząt, na pewno mnie rozumią. Dlatego marzę, aby pomóc schronisku dla koni "Tara" dla większego dobra. Bo to właśnie konie dawały mi sens życia, nadzieję schronienie, oparcie, ratunek, ostoje. Teraz chcę się odwdzięczyć, chcę dać im to samo. A jeśli nie ja, to chcę, aby każdy z was na swój sposób pomógł temu schronisku, które uratowało już tyle cierpiących, pozbawionych miłości zwierząt, które nie mają dokąd pójść i którym nikt inny nie potrafi pomóc. Które są torturowane, męczone i skazywane na rzeź przez ludzką głupotę. Tu leczy się konie, tu goi się ich blizny przeszłości. I to miejsce po prostu na to zasługuje. + link do strony : http://fundacjatara.info/index,pl.html

rozwiń pełny opis