Okrutna Pani Zima wszechwładnie zapanowała nad ziemią warmińską. Nasze pola i łąki zakryła białymi poduchami śniegu. Dokucza jak może. Raz zsyła mróz siarczysty, który wciska się wszędzie bez pytania. Innym razem sypie białym puchem bez opamiętania. I zaprasza do tańca hulakę największego - wiatr północny! Patrzymy na ten ich taniec opętańczy i skóra cierpnie na plecach. Zawieruchy, zadymki, kurzawy i przeogromne zwały śniegu na naszej drodze do świata, do ludzi... Gdy zmęczone wietrzysko uśnie gdzieś w zacisznym kąciku - w ruch idą łopaty, szufle, a nawet gminny pług śnieżny przejedzie raz na dwa tygodnie. I cóż z tego... Nasza radość trwa krótko... Wiatr - hulaka zaczyna poprawiny. Nadyma policzki i dmie przez noc calutką. Praca była nadaremna. Droga zniknęła z powierzchni ziemi i gdzie jej teraz szukać? I tak bez końca... Matko Naturo - Wszechwładna Pani! Spełnij marzenie rolniczki. Zabierz Panią Zimę do morza! Już jej nie chcę! Z utęsknieniem czekam na... stokrotki!!! Jednak jest jedno, ale... O tym, w dzienniku marzenia.

rozwiń pełny opis